Versplintering, column

In de landelijke politiek kijkt eigenlijk niemand er meer van op: Kamerleden die uit hun fractie stappen en een eigen politiek leven gaan leiden. Geert Wilders is ooit op de slippen van Frits Bolkestein de Tweede Kamer binnen gekomen, waarna hij uit de VVD-fractie is gestapt – of is gezet, dat laat ik maar in het midden. Wie heeft ooit gehoord van de ex-PvdA’ers Kuzu en Östürk tot het moment dat ze de moederpartij verlaten en een eigen fractie beginnen? En Denk bedachten? De Tweede Kamer kent nu vijf groepen afsplitsers: drie eenlingen en twee groepen met twee leden.

Het kan en mag, dat uit de fractie stappen. Het is de fictie van de parlementaire democratie: volksvertegenwoordigers zijn op persoonlijke titel gekozen. Zonder last of ruggenspraak. Dus zij hebben ‘recht’ op de zetel. Flauwekul, zegt de gewone man, want het is de lijsttrekker die de stemmen trekt. Daar is hij of zij voor op de eerste plaats van de partijlijst gezet.

En nu heeft hetzelfde individualisme zich in onze mooie gemeente gevestigd. VVD’er Ton van Velzen, die voor de verkiezingen toch gerenommeerd liberaal wethouder is geweest, stapt uit de fractie en begint zijn eigen partij: Liberaal Kaag en Braassem. Toe maar: lokaal en ook nog liberaal. Nu weten de liberalen in de gemeente zich vertegenwoordigt door een VVD’er in de gemeenteraad, een VVD-wethouder en een LKB-raadslid. In tegenstelling tot de landelijke regels, waar een afsplitsing de naam ‘groep’ blijft houden, de nieuwe naam komt niet in de officiële documenten te staan, mag Van Velzen zich wel meteen afficheren met LKB, Liberaal Kaag en Braassem.

We hebben in de gemeente nu welgeteld drie lokale partijen. Of beter gezegd: drie zichzelf lokaal noemende partijen. Een is het gevolg van de naamsverandering van PvdA in PRO Kaag en Braassem. Twee is het gevolg van de doormidden gehakte liberale partij. En de laatste is gewoon een lokale partij zoals een lokale partij hoort te zijn. Hopelijk zien de kiezers nu ook in dat lokaal echt lokaal moet zijn en dus Samen voor Kaag en Braassem. Wij spelen geen verstoppertje met naamsveranderingen. Voor ons geen wethouder die vóór de verkiezingen met hart en ziel voor de sociaaldemocratie op komt en zodra de stembus is gesloten hij wethouder is van een strikt lokale partij. En ook geen VVD’er die na een langslepende ruzie in liberale kringen opeens de lokale politiek ontdekt. De SvKB is de enige echte lokale partij en zal dat in dit politieke seizoen telkens opnieuw met kracht van argumenten laten zien.

 

Gijs Korevaar, lid partijbestuur SvKB


Terug naar overzicht