Vakantie voorbij, column

Het is weer voorbij die mooie vakantie. De tent ligt op zolder, de caravan staat in de stalling. We moeten het er mee doen, want de zon lijkt in het zuiden te zijn gebleven. Wat ook blijft zijn de herinneringen aan zon, zee en strand. Of aan mooie steden, all inclusive genieten en luxe hotels. Of aan zwembaden, wandelpaden en rustieke campings.

Terugkijkend op die kleine dorpjes in Frankrijk die ik bij mijn wandeltochten tegenkom, zijn mij toch wel wat zaken opgevallen. In een klein dorp zag ik naast de onvermijdelijke kerk een bibliotheek. Zo’n ouderwetse ruimte waar allemaal boeken staan die je kan lenen. Het laatste restje in onze mooie gemeente verdwijnt met de Alkeburcht naar een voor mij nog onbekende plek.

In de iets grote gemeenten in de afgelegen delen van het land langs de GR700 – zoek maar op, de route van Le Puy naar Saint Gilles – staan zelfs scholen voor de jeugd uit de buurt. Ook al weer iets waar bij ons de kleine scholen met een ferme klap de deuren sluiten. Te duur, niet efficiënt. En als er in Frankrijk in de eigen plaats geen school is, komt er een schoolbus langs die de kinderen ophaalt en thuis brengt. Daar beginnen we hier niet aan. De ouders zien maar hoe ze hun lievelingen op school krijgen.

En ten slotte zie je in elke stad, dorp of gehucht een ‘sale polyvalente’, een feestzaal voor de verenigingen om te oefenen, uitvoeringen te houden, voor de kaartclub, de bingoavond. En als het een beetje meezit is er ook nog eens een concours de jeu de boules op het dorpsplein waarbij de wijn in plastic bekers een euro kost en een blikje fris 2,50 euro. Dat is nog eens een verenigingsleven.

Ik weet het. Dan denkt iedereen: daar begint die weer over die verenigingen. Maar ik ben daar niet alleen in. Het actiecomité dat heeft gestreden voor de Alkeburcht heeft ook de pen weer opgepakt. En ik hoor verhalen dat het krijgen van de beloofde compensatie voor de verenigingen heel moeizaam verloopt. Volgens mij heeft nog geen eurocent de gemeentelijke kas verlaten.

Zijn wij in Nederland zo krenterig geworden? Nee hoor, dat valt best mee. Er gaan bakken geld naar wegenaanleg, bouwprojecten en andere leuke dingen voor de mensen. Het moet nu maar eens duidelijk worden gezegd: niet alles kan door de gemeente worden betaald. De burger moet meer zelf doen. Uit zijn ‘comfortzone’ komen, zoals het CDA het zo fraai zei toen de deur van de Alkeburcht met een laatste piep in het slot viel.

Toch meen ik dat het echt de hoogste tijd is dat de gemeente met een cultuurbeleid komt. Dat de verenigingen voor sport en cultuur niet de dupe worden van een college dat voluit de liberale – of zo men wil conservatieve - filosofie aanhangt van de kleine overheid van publieke armoede en private rijkdom. Het verenigingsleven is de kurk waarop de samenleving drijft, zeker in de kleinere gemeenten. Kijk maar naar het Franse voorbeeld. Daar mag cultuur wat kosten. Dat moeten wij ons hier ook ter harte nemen.

 

Gijs Korevaar


Terug naar overzicht