Stembureau, column

Het is eindelijk zo ver: we mogen stemmen. Na wekenlang te moeten luisteren, lezen en kijken naar de lijsttrekkers mogen wij ons zegje doen. De spanning stijgt: wie zal er winnen? Wie gaat verliezen? Moet ik strategisch stemmen met het hoofd of mijn voorkeur volgen en stemmen met het hart?

In Nieuwe Wetering moeten de kiezers naar de voormalige school waar het stemlokaal van oudsher is gevestigd. De oude school, zegt u? Ja, de oude school. Niet het cultureel centrum langs de HSL. Nee dat ligt te ver weg. Afijn, dan maar naar de Meerpaal. Opschieten, hoor, zegt de buurvrouw, ze gaan om half tien dicht. Wat zeg je nu? Dat begrijp ik niet. Dus in het stemlokaal nog maar even navraag gedaan. En ja hoor, het staat op de kandidatenlijst die ik heb ontvangen: de stemlokalen Kaag en Nieuwe Wetering gaan dicht van half tien in de ochtend tot vier uur ‘s middags.

Nou breekt mijn klomp, denk ik bij mezelf. Hoe is het mogelijk dat de gemeente dit heeft besloten. Te belachelijk voor woorden. Telkens weer zie ik mensen vergeefs aan de deur rammelen. ‘Nou dan stem ik toch niet’, moppert een oudere dame. En een ander: ik denk ik ga nu even stemmen, want vanmiddag moet ik naar het ziekenhuis. Die stemmen gaan dus verloren. Want gaan de mensen het later op de dag nog een keer proberen? Ik vraag het me af.

Maar gelukkig keert de gemeente terug van dit vermaledijde pad. Na een heel boos telefoontje besluit de gemeente dat het stembureau weer open gaat. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Wie is verantwoordelijk voor deze gang van zaken? De gemeentelijke afdeling burgerzaken heeft het besluit genomen en is er dus na protest pijlsnel op teruggekomen. De schade is inmiddels aangericht maar is hopelijk beperkt gebleven. Maar wie is hier nu eigenlijk politiek verantwoordelijk voor? Dit kan toch niet zo maar passeren? Het is op z’n minst een gele kaart waard.

 

Gijs Korevaar, bestuurslid SvKB


Terug naar overzicht